Chirurg te Veld

Was men eenmaal gewond geraakt en gezien door een dokter of verpleegkundige in het veldhospitaal en bleek er specialistische kennis nodig te zijn, om te kunnen genezen, dan kon de gewonde soldaat verwezen worden naar de chirurgische afdeling van een ziekenhuis, dat meestal iets verder van de gevechtslinie af gelegen was. Daarnaast kon een gewonde operatieve hulp krijgen bij het veldhospitaal, indien die zorg te veld aanwezig was.

De dokter deed amputaties van ledematen als armen en benen, ook kon men geholpen worden bij het verwijderen van kogels en het dicht naaien van steekwonden. In de tijd van de Tweede Wereldoorlog bestonden er al medicijnen als morfine om de gewonden onder narcose te brengen of de pijn te stillen.

Indien er in de buurt van het slagveld een geschikte plaats aanwezig was, zoals een kasteel of een kerk, dan kon men het chirurgische werk ook aldaar verrichten, nadat de spullen van het hospitaal in gereedheid waren gebracht. Zoals onderstaande foto’s laten zien in Medemblik in Kasteel Radboud.